Verandering begint met aanvaarden wat er nu is
Je kunt pas veranderen wat je eerst volledig accepteert
Ken je dat gevoel? Je wilt zó graag dat iets anders wordt. Je duwt, je trekt, je probeert het te fixen… en toch kom je geen stap verder.
Dat komt vaak doordat je nog geen vaste grond onder je voeten hebt.
Accepteren wil niet zeggen dat je je bij de situatie neerlegt of dat je er blij mee moet zijn. Helemaal niet!
Het geeft je juist vaste grond onder je voeten. Daardoor kun je vanuit stevigheid stappen zetten naar een nieuwe situatie.
Zonder die grond zit je in het luchtledige te trappelen, of zak je weg in drijfzand. En in beide gevallen kom je niet vooruit.
Zonder die grond zit je in het luchtledige te trappelen, of zak je weg in drijfzand. En in beide gevallen kom je niet vooruit.
Als je accepteert wat er is, kom je in een andere mindset. Je wilt er niet meer per se vanaf.
Je hoeft het niet meteen te fixen. Je laat het er eerst gewoon zijn.
Je hoeft het niet meteen te fixen. Je laat het er eerst gewoon zijn.
Voel maar eens wat dat met je doet. Je adem zakt. Je schouders worden zachter. Er komt ruimte.
Vanuit die rust kun je overzien wat je eigenlijk zou willen veranderen.
En dan zet je, met vaste grond onder je voeten, de stappen die daarvoor nodig zijn.
En dan zet je, met vaste grond onder je voeten, de stappen die daarvoor nodig zijn.
Geeft het woord accepteren jou het gevoel dat je iets goedkeurt? Probeer dan eens het woord aanvaarden of erkennen.
Misschien past dat beter bij jou. Het gaat niet om het woord, het gaat om het gevoel van stevig staan.
Misschien past dat beter bij jou. Het gaat niet om het woord, het gaat om het gevoel van stevig staan.
Probeer het zelf:
Kies één situatie die je nu dwarszit. Zeg tegen jezelf: “Dit is hoe het nu is.” Niet meer, niet minder. Voel je voeten op de grond en merk op wat er verandert.
Welk woord past het beste bij jou? accepteren, aanvaarden of erkennen?
Liefs,
Anneloes